Voor alles is er een eerste keer

Voor alles is er een eerste keer
11 januari 2016 Jorg

Op receptie naar Erp, voor de eerste keer? Nee dat zeker niet. Maar wel voor Rick die als Prins Rick mee gaat op receptie. Als ex-Donderjager was dat natuurlijk niet vreemd voor hem. En voor adjudant Coen is het zeker de allereerste keer. Eens kijken hoe dat is afgelopen.

Zo ongeveer op hetzelfde moment als Prins Rick was onthuld was ook in Erp Prins Marcel voor het eerst onthuld. Hij heet tenminste Marcel d’n Urste. Deze sympathieke varkenshouder mag dit jaar de Uilen aanvoeren en gezien de drukte in Ter Aa zijn daar veel Empeldonkenaren wel mee in hun nopjes. Maar dat is niet voor het eerst, daar is het wel vaker druk.

_MG_7169Nadat we in Boekel met z’n allen in de bus gestompt waren gingen we zachtjesaan naar Erp. Een mooie route, vooral vanwege dat schitterende spandoek bij Prins Rick. Hup en toen Ter Aa in. We kregen al snel door dat we wel even zouden moeten wachten. Het was gezellig druk in Erp en ook vele andere verenigingen stonden te popelen om hun kunstje te doen. Tijdens deze wachttijd was er natuurlijk voldoende tijd om te buurten. Bas maakte voor het eerst kennis met een mobiele telefoon en Max was voor het eerst afwezig ivm collateral damage van de voorgaande avond.

En die hebben we wat gezien, andere verenigingen. Maar in Erp begrijpen ze het. Het beste moet je voor het laatst bewaren. En dan gebeurt er ook wat. Prins Rick en Adjudant Coen vol enthousiasme de buhne op en zelfs na een dag hebben ze de prinsendans als onder de knie. Voor een eerste keer: niet slecht. Het maatgevoel van Rick kenden we al, maar Coen doet net zo makkelijk mee.

Bas met mobiel. Wel nog een met antenne, anders is het te hip

Bas met mobiel. Wel nog een met antenne, anders is het te hip

Op het podium ging het geweldig. Prins Marcel barst van de energie en de klanken van Rawazzie wisten zijn energieniveau naar ongekende hoogte te stouwen. Wat begon als een klein stukske spelen tijden het rad pakte uit naar een polonaise die maar niet leek te stoppen. Er was geen ontkomen aan, de hele zaal moest mee. Rawazzie maakte daar de finale van de receptie. Helaas moesten ze stoppen met spelen want de bus stond inmiddels al op ons te wachten. Dus vlug die onderscheidingen uitdelen en de bus in! Een mooie eerste keer!

Bekijk ook de foto’s in het fotomenu.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*