Op receptie bij Postcellus

Na 2 prachtige pronkzittingen in ons eige durrup was het zondag weer tijd om de dorstlustige hoogheden in de regio te feliciteren.
Voordat we konden vertrekken werd al snel duidelijk dat onze eigen prinsenspul in die paar weken al goed op elkaar is ingespeeld...

De prins vergeet wel eens zijn scepter en onze nieuwe raadsadjudant vergeet wel eens de sleutel. De boel stond dus al op stelten voordat we onze eigen stelten uit de kast konden halen.
Gelukkig voor ons heeft raadsadjudant Mark evenals de vorige raadsadjudant Ben een zeer behulpzame vrouw, en wordt de sleutel met spoed naar d’n Doom gebracht.

Een klein oponthoud maar dat mag de pret niet drukken. In de bus wordt nog nagepraat over het vergeten van de sleutel en hoe fijn het is om een ondersteunend thuisfront te hebben.

Na een korte busrit komen we aan bij “schaapskooi” in Uje. Anders dan de naam doet vermoeden is deze echter compleet gevuld met knoerissen in plaats van schoape.

Vlug onze jas ophangen want we zulle wel zo aan de beurt zijn.

Raadsadjudant Marc moet echter weer contact opnemen met het thuis front. Hij heeft wel zijn skonne overjas aan maar de colbert van het pak is ie vergeten en dus staat ie nu letterlijk in zijn hemd. Gelukkig reikt onze bestuurslid Andre Swinkels hem de welbekende helpende hand toe. (in dit geval zijn colbert) Niet veel later is “ons As” er gelukkig met de jas van Mark en kunnen we toch nog in vol ornaat Prins Porcellus de XLVIIe gaan feliciteren. Er moeten nog wel wat leden van de raad van elluf op stelten gezet worden want sinds een paar weken is het aantal vrijwilligers voor deze taak sterk afgenomen. Dit heeft absoluut niets te maken met het optreden van "Goei Road" tijdens de pronkzittingen hoor!

De prins van Uje krijgt de knoerissen echter wel op stelten en kan zelfs op stelten doelpunten scoren en polonaise lopen. Al met al weer een skonne acte de presence!! Vlug nog een glaasje nuttigen en dan terug naar Boekel om Vorst Michiel d’n Urste van de Vliegenmeppers te goan feliciteren.

p.s.: Rob bedankt voor dit skon stukske